Goedemorgen,

Ik had een rare week deze week, want ik kwam de kast uit. De geadopteerdenkast. 

Dat dat een kast is, is een ding waar ik al mijn hele leven mee leef. Maar deze week ontdekte ik dat de rest van Nederland (min zo'n 15.000 binnenlands geadopteerden) zich daar niet bewust van is. 

Het was allemaal een beetje gek. Het was raar om te ontdekken dat mijn nieuws niet een BOEM was maar een fluister. En dat bleek dat mensen niets wisten van het drama van adoptiewetgeving en afstandsmoeders. Of van het rapport van vorig jaar en de kritische reacties daarop. 

Ook ik heb meegewerkt aan dat rapport, met een uitgebreid interview en met documentatie. Ik heb niet echt een mening over de kwaliteit. Ik heb het niet helemaal gelezen. Maar ik begrijp heel goed hoeveel boosheid er is over dit onderwerp. De complexiteit maakt het lastig om er als buitenstaander recht aan te doen. Daarom was ik verbaasd dat de toespraak van de staatssecretaris afgelopen week, die excuses maakte, zo volledig en empathisch was.

Anyway. 

Ik had geen zin om deze nieuwsbrief te schrijven, want ik kon het moeilijk weglaten. Het is een beetje slachtofferachtig en dat voelt niet goed. En het is gewoon een veel te kwetsbaar onderwerp. Ook omdat ik nu begrijp dat mensen geen idee hebben wat het betekent. Dat aan adoptie altijd afstand voorafgaat. Dat adoptie per definitie trauma inhoudt. Dat Spoorloos een vreselijk programma is. Etc. etc. etc. 

En om nou een persoonlijke excuusbrief aan te vragen via een formuliertje op de website van Jusitite en mezelf in een soort van excuusdatabase te zetten ... alleen het feit dat je een kruisje moet zetten om aan te geven welk label je hebt maakt me al een beetje misselijk. 

Dus genoeg er over. 

Wat ik verder las / keek / luisterde / dacht / deed

• Ik moest deze quote van professor Mireille Hildebrandt bewaren, zo goed vond ik hem: "Indeed, the potential of not-skilling of jurnior staff with deskilling of senior staff, combined with MAD (model collapse due to models training on their own output) is a recipe for longterm threats to safety, health and fundamental rights." (bron) Ze beschrijft in 1 zin een probleem waar ik me zorgen om maak bij het toenemende gebruik van generatieve AI.
• Omdat ik gegrepen werd door het werk van een Schotse kunsenaar (het is het ritje naar Friesland meer dan waard) was deze podcast leuk om te luisteren en meer over haar leven te weten te komen (link naar YouTube).
• Ik las dit artikel van een bekende AI-criticus en wetenschapper die de kritiek die je krijgt als je kritisch bent over (generatieve) AI, op een rijtje zet. Het is een lijst met argumenten die je bij iedere discussie tegenkomt. Van die kritiek waarvan je weet dat het geen steekhoudende argumenten zijn maar die toch lastig zijn om te weerleggen. Interessante lijst. 

Verder op eljadaae.nl de afgelopen week:

• Ik schreef over het omarmen van de zure mensen om je heen en een paar dagen later nog een keer ('Het moet maar kunnen'). Ik moest er nog even over nadenken kennelijk. 
• En ik schreef dus over de excuses van de regering deze week
• Trouw blijven aan jezelf, ook als je het niet eens bent met de headhunter

Deze week staan er weer musea op het programma. De tentoonstelling van deze Finse schilder was toen ik in Parijs was zo druk dat er geen kaartjes meer te krijgen waren. Ik ga nog even mijn kans grijpen (tot half augustus). En het Rijksmuseum heeft momenteel zowel Jip en Janneke (!) als een prachtige fotografietentoonstelling in de aanbieding. Mijn tip is om de Nachtwacht gewoon over te slaan en in plaats daarvan de weg naar de 3e verdieping te zoeken en de moderne Nederlandse kunst van Mondriaan en Appel te gaan bekijken. Als je er toch bent. 

 

Fijne week,

Elja

www.eljadaae.nl 

Deze nieuwsbrief is verzonden via de 'Europese cloud', met open source software listmonk, vanuit het Free Libre Open Source Software First principe ('FLOSS First'). Meer info hier.