Goedemorgen,  

Hoe was je week? Hopelijk heb je genoten van werk, familie, vrienden, hobby's en het mooie/natte weer. De zomer is gearriveerd. Lekker vind ik het.

Ik wijzigde deze week mijn home page. Denk niet dat het je opgevallen is, want de kans dat jij daar nog terecht komt als je eenmaal volgt is niet zo groot. Maar het is de belangrijkste pagina op mijn website qua verkeer. Het is ook wat mensen zien die me nog niet kennen en me opzoeken. En het leek me goed om daar weer eens iets mee te doen.

Toen ik in loondienst ging, haalde ik de landingspagina weg en zette ik mijn blog voorop. Ik had toch niets meer te verkopen. Ook niet mezelf.  Maar nu is dat anders. In plaats van mijn blog, is de voorpagina daarom een profielpagina geworden.

Wat het wordt? Geen idee. Ik weet alleen dat het begint te kriebelen na een flinke tijd vrij. Ik twijfel nog steeds tussen loondienst, zzp'en en een heleboel andere opties. Ik heb van de week zelfs twee bladzijden vol mogelijkheden opgeschreven met realistische en minder realistische opties. Alles kan, tenslotte. Een boerderij in Frankrijk? Een non-profit oprichten? Een bedrijf overnemen?

Ik weet wat ik wil, maar niet waar ik het kan vinden. Vandaar.

En hoe meer ik opschrijf, hoe meer ik me realiseer dat ik moet gaan zoeken naar de volgende stap. Het belangrijkste is om te gaan bewegen. Het helpt als je weet waar je heen wilt, natuurlijk. Het is de basis van magical thinking. En hoewel ik daar niet geloof, denk ik wel dat het zin heeft om concreet te maken wat je wilt bereiken. Zodat je kunt uitvogelen wat de stappen zijn om daar te komen. Daarom voelde ik me deze week extra geïnspireerd door een aantal documentaires over mensen die al jong wisten wat ze wilden.

Van de week keek ik de nieuwe serie van Kylie Minoque op Netflix. In de serie zie je heel veel videomateriaal van de eerste jaren uit haar carrière als muzikant. Kennelijk vond ze het heel normaal om een videocamera bij zich te hebben. Terwijl dat vloggen toen natuurlijk niet zo normaal was als dat nu is. Het is bijna alsof ze wist dat het er toe deed om haar leven vast te leggen.  

Het zette me aan het denken, want dit zie ik ook bij al die kunst die ik het afgelopen half jaar zag. Wat maakt dat al die mensen durfden om zich kunstenaar te noemen? Dat ze aan de slag gingen en hun eigen werk serieus namen? Hun hobby als werk durfden te beschouwen?

Wat maakt dat mensen geloven in hun eigen succes? En wat als jij en ik onszelf vanaf nu als iets beschouwden dat we willen zijn? Als ik besluit ik kunstenaar ben wiens blog zal worden uitgeplozen door toekomstige generaties? Als jij besluit dat jouw potten bakken, fotografie of schrijven over een tijd succesvol zal zijn? Of waarom stoppen bij kunst - het kan alles zijn.

Wat als je zeker wist dat je succesvol werd in iets? Dat mensen over een aantal jaren naar je zullen kijken - wat zou je dan anders doen?

Het is een vraag die me bezig houdt sinds ik het werk van een kunstenaar, Dubuffet, zag in Parijs. Wat bezielde die man? 

Maar zelfs dit liedje van Snelle doet me er aan denken: Reünie. Het idee dat een succesvol artiest terugkijkt op zijn basisschooltijd en hoe gedreven hij toen al was.

De vraag is natuurlijk: wat zou je doen als je zeker wist dat alles ging lukken? Dat je succes zou krijgen met je creatieve hobby? Dat je inderdaad een bekende politicus zult worden of een fotograaf met een tentoonstelling in het Kunstmuseum? Dat je ontwerpen in alle winkels zouden liggen, of je boek bij de Bruna op Schiphol? 

Wat zou ik doen als ik wist dat het ging lukken? 

Misschien zou ik mijn proces beter gaan vastleggen, zodat anderen er ook iets aan zouden hebben. Misschien zou jij met meer vertrouwen aan de slag gaan. Misschien zou jij vandaag al een blog beginnen ;)

Ik weet niet wat ik anders zou doen in mijn werk, want daar ontbreekt het me niet aan vertrouwen. Maar in mijn blog? Mijn fotografie? Vast wel het een en ander ... Ik ga beginnen met een cursus schilderen, deze zomer. Wie weet wat er van komt! 

Elja in het Kunstmuseum? Het is nooit te laat om te starten. :)

Wat ik verder las / keek / luisterde

• De paus vond (weer) iets van AI, laatst. Ik had er een gek gevoel over, al wist ik niet precies waarom. Maar net als altijd wist Virginia dit gevoel te duiden. 
• De afgelopen tijd luisterde ik de NRC podcast Het koekoekskind, over een journalist die ontdekt dat er in de fertiliteitskliniek van zijn ouders een foutje is gemaakt. Prima podcast, maar er zijn betere over dit onderwerp: De Kwak Kwaakt; You look like me (Spotify); en The Gift van de BBC, om er maar een paar te noemen. 
• Ik genoot zoals gezegd van de documentaire over Kylie Minoque. Mogelijk ook omdat het over deze man ging en een van mijn favoriete bands ... jeugdsentiment. Ook Nick Cave gaf het een andere dimensie. Aanrader. Je moet er wel Netflix voor hebben. 

Verder op eljadaae.nl de afgelopen week:

• Kun je berekenen hoeveel goed je doet in de wereld? Sommige mensen denken van wel. En dat heeft alles met AI te maken.
• In een project dat ik doe moest ik enorm op mijn tenen lopen, van de week. Soms zijn de ongeschreven regels in een groep maar lastig te ontcijferen. 
• Storytelling als marketingconcept, ik ben er klaar mee. 
• Ik was weer in het Kunstmuseum in Den Haag. Met tips voor wie ook wil gaan en met zijn/haar/hun neus op een Van Gogh wil staan. Want dat kan daar nog. 

Tot zo ver! 

 

Fijne maandag, 

Elja

www.eljadaae.nl 

Deze nieuwsbrief is verzonden via de 'Europese cloud', met open source software listmonk, vanuit het Free Libre Open Source Software First principe ('FLOSS First'). Meer info hier.